Darów Nad Polskie morze

KASZEBSI WIERSZ

Tam gdze Wisła od Krakowa
W polsczé morze płënie
Polskô wiara, polskô mowa
Nigdë nie zadżinie.

Ref.
Nigdë do zgubë
Nie przińdą Kaszëbë,
Marsz, marsz za wrodżem!
Më trzimómë z Bodżem.

Më z Niemcama wieczi całé
Krwawé wiedlë wojnë.
Wolné piesni wiedno brzmiałë
Bez górë i chojnë.

Ref. Nigdë do zgubë.

Przëszedł Krzëżôk w twardi blasze,
Pôlił wsë i miasta,
Za to jego cepë nasze
Grzmocëłë lat dwasta.

Ref. Nigdë do zgubë.

Nas zawołôł do swi rotë
Polsczi król Jadżełło,
Téj w niemiecczich karkach gnôtë
Trzeszczałë jaż miło.
Ref. Nigdë do zgubë.

Gdze król Kadzmiérz gnôł Krzëżôka?
Gnôł go pod Chonice!
Bë go zgniotłë, jak robôka,
Kaszëbsczé kłonice.

Ref. Nigdë do zgubë.

Czej rôz naju okratama
Szwedë najechalë,
Më żesmë jich kapuzama
Z Pucka wënëkalë.

Ref. Nigdë do zgubë.

Krzëża swiatim przëżegnóné
Séc, seczera, kosa,
Z tim Kaszëba w piekle stónie,
Diôbłu utrze nosa.

Ref. Nigdë do zgubë.

Nasz Stanisłôw Kostka swiati,
Co sa u nas rodzył,
Nie dopuscy, bë zawzati
Wróg nóm długo szkodzył.

Ref. Nigdë do zgubë.

Płaczą matczi nad sënama
Płaczą dzys dzewice,
Hola, jesz je Bóg nad nama
Dôł cepë, kłonice.

Ref. Nigdë do zgubë